<< Zurück

 
   

Gedichtarchiv - Juli 1998


Liesel Meier: Was isch besser? | Gerhard Jung: Mir Mensche | Johann Peter Hebel: Freud in Ehre


Was isch besser?
Liesel Meier

Machsch der schweri Gedanke,
an was d Menschheit tuet chranke
un schwätzisch dervo,
höres d Lüt voller Gruuse,
göhn vergelschteret uuse,
wie würds uns wohl no goh?

Hesch ä glatte Vers gmacht,
ä weng gsunge und glacht,
glänzt mänk Aug dno so froh.
Ä Händdruck, ä Dank:
Das isch Freud jetzt für lang!
Wo hesch echt mehr dervo?


Mir Mensche
Gerhard Jung

Mir Mensche sin an Zit verlore,
sin hilflos in e Zit gebore,
wo mir nit gschaffe hän.
Zit
isch im Guete un im Böse
e zitlos dunkel Rätselwese
un frogt nie, was mir wön.

Zue allem, was dir nutzt un schadet
bisch zitverdammt,
un zitbegnadet,
bloß eifach, wil du bisch.
De magsch es Gott, Gschick, Zuefall nenne,
du selber wirsch nüt mache chönne
als a' neh,
so wie s isch;
un ohni froge un werweiße
de Zuefall Zit dii Lebe heiße,
wo wider witergisch.

Denn d Zit lauft doch zue allem ane
nit in vu usse gsetzte Bahne.
De Mensch isch s, wo si macht.
Er macht seIl Gsetz
un selli Norme,
wo Guet un Bös inanderforme.
Er schniideret die Tracht,
wo d Zit vu andre Zite scheidet,
wo jedi eigeständig chleidet
un s eige Wese git.

Doch, hät de Mensch sii Zit begriffe
un ghaue, ghoblet, gfräßt un gschliffe,
no isch er - us de Zit.
Mueß zmol erfahre hintrem Wandre:
Mer formt sii Zit für selli andre,
wo noch eim duregöhn.
Un selli müen mit unsrer Erde
un unsrem Zitgeist fertig werde -
au, wenn s en nit verstöhn.

Du chasch nit für di selber schaffe!
Für die wo chömme
bruuchsch du d Waffe,
de Wille un de Muet.
Drum muesch
bi allem Tue un Ränke
zerscht all an die wo chömme denke.
No werde d Zite guet!


Freude in Ehren
Johann Peter Hebel

Ne G'sang in Ehre,
wer will's verwehre?
Singt's Tierli nit in Hurst und Nast,
der Engel nit im Sterneglast?
E freie frohe Muet,
e gsund und frölich Bluet
goht über Geld und Guet.

Ne Trunk in Ehre,
wer will's verwehre?
Trinkt 's Blüemli nit si Morgetau?
Trinkt nit der Vogt si Schöppli au?
Und wer am Werchtig schafft,
dem bringt der Rebesaft
am Sunntig neui Chraft.

Ne Chuß in Ehre,
wer will's verwehre?
Chüßt 's Blüemli nit si Schwesterli,
und 's Sternli chüßt si Nöchberli?
In Ehre, hani gseit,
und in der Unschuld Gleit,
mit Zucht und Sittsemkeit.

Ne freudig Stündli
ischs nit e Fündli?
Jez hemmers und jez simmer do!
Es chunnt e Zit, würds anderst goh.
's währt alles churzi Zit,
der Chilchhof isch nit wit.
Wer weiß, wer bal dört lit?

Wenn d' Glocke schalle,
wer hilftis alle?
O gebis Gott e sanfte Tod!
E rüeihig Gwisse gebis Gott.
Wenn d' Sunn am Himmel lacht,
wenn alles blitzt und chracht,
und in der letzte Nacht!

 

 

© 2006 - alemannisch.de
Javascript Menu by Deluxe-Menu.com