<< Zurück

 
   

Gedichtarchiv -  Mai 1999


Richard Gäng: Feldmüsli | Emilie Kastel: Dr Unfriede | Erich Thoma: Hesch g´seh? | Hans Flügel: De Punkt un s Komma |


S Feldmüsli
Richard Gäng

E Müsli chunnt vom Feld i d’Stadt
un lauft am Trottwar no
un denkcht: “Adje, du dürri Matt,
jetz würds mr besser goh.

Jetz kchrieg i Schunke, Chäs un Züg,
Himbeerisaft un Wi.
Da git e Gnages und e Gsüg,
ganz Lager voll sind mi.”

So rennts am Rand vom Trottwar no
am härte, gäche Rai.
Jetz siehts di erste Hüser stoh
un suecht en Weg i d’Stei.

Do isch i d’Stroß en Gatter gleit,
es schmöckcht durdur und schnuft.
Es druckcht si freidig dri und gheit
is Senkloch und versuft.


Dr Unfriede
Emilie Kastel

Zuer Zit heärt mr doch wit un breit
nur Unfriede un Kreägsgeschrei.
Do mueß mr sich au hitt noch froge,
het d’ Maenschheit dr Verschtand verlore?

Do deän si kaempfe,morde, braenne,
un d’ Maensche meän ums Laewe raenne.
S het Hunger gae, viel Leid un Traene,
ä maenge wird mr nimmi saehne.

Ä maenger d’ Heimet nimmi find’t,
will wieder zruck mit Frau un Kind.
Haen daenn deä Maensche noch ä Glauwe,
waenn sie im Land dr Friede rauwe.

Drbi het keiner ebbis gwunne,
‘s sott endlig aller Kampf verstumme.
Doch will mr jetz doch ‘s beschte hoffe,
wu d’ Friedenstruppe i sin troffe,
daß wieder Fried ikehrt ins Land,
un d’ Litt gaen änander wieder d’ Hand.


Hesch g’seh?
Erich Thoma

Hesch g’seh? Sie dräiht e buntes Chleid
Statt schwarz, so wie sich’s g’hört im Leid
Hesch’s g’hört? Er het sich scheide loh
U het defür e Jüngri g’noh

Hesch g’hört? Si hän e Unfall g’ha
Un sin sit dörther übel dra
Hesch g’hört? Mr göhn im Endi zue
In alle Blätter liest mr’s g’nue

I ha’s au g’seh, ha’s müesse höre
Doch zueviel Elend duet mi störe
I möcht mi au e bizli freue
Möcht jede Tag no d’ Sunne seh
Nit alles, was i mach bereue
Das loss i mir vo keinem neh

Im Arme-Teufel duet’s nit nütze
Wenn i Angscht und Mitleid ha
I due en lieber unterstütze
Dann sin mir beidi besser dra

Drum läs i nümi jedi Zitig
Hör nümi jede Radio-Fruscht
Lueg nüm in d’Röhre g’spannt und gittig
Jetzt macht mr’s Läbe wieder Luscht


De Punkt und s Komma
Hans Flügel

En Punkt hät zu mene Komma gsait,
wie schwer er a sim Schicksal treit.
“Nimmt mes genau, bin i für d Katz,
i bin doch nünt als s End vum Satz.
E Pausezeiche beschtefalls,
des ganz Geschriibs stoht mr am Hals.”
Do monnt sell Komma:”Liebe Punkt,
hör uf mit Schwätze, los, mich dunkt,
grad du häsch zletscht en Grund zum Klage,
wa solled dänn mir andre sage?
Nimm doch zum Bispiel etz mol mich,
i bin doch nu en krumme Strich,
e Strichle, z mitte ime Satz
und meischtens no am letze Platz.
Nu du bisch öbber, doch it mir,
wo gohts groß wiiter? Blos noch dir!”
Etz sinds enand no faschd an Hals,
daß it glii brieket händ war alls.
Doch dänn händ sich die beide gsait,
stark werrets nu durch Einigkeit.
Blos so ka uf die Dauer gsäe

öbis Neus Gestalt anäe.
Me glaubt, dasses sit seller Ziit,
de keibe schwierig Strichpunkt giit.

 

 

 

© 2006 - alemannisch.de
Javascript Menu by Deluxe-Menu.com