Paul Nunnenmacher: Schorli |
Hans Martin Grüninger: Im Hoftheater
| Meta Heis-Demmer: Geld isch Mangelwar
| Hans Brunner: Dr Peter un sin Hund
Schorli
Paul
Nunnenmacher
Bim Autofahre
isch’s dr nit wohl,
hesch au nur e klai weng Alkohol,
drum, wottsch din “Lappe” nit verliere,
derfsch kuum e Vierteli riskiere.
E Stroofzettel, dä goht glii ans Geld,
drum wird nur no e Schorli bstellt.
Doch root ich dir, nit zu vergesse,
Wii un Wasser richtig z’messe,
im Zwiifel nie spare mit em Wii,
Wasser soll jo au nit ‘s gsündescht sii.
Un dann natürlich druff bedacht,
daß mr des Schorli au richtig macht,
denn nimmt mr z’erscht Wii un lährt Wasser dra,
so isch des ‘s Dümmscht, was mr mache kaa,
de beschte Wii wird dodurch schlecht -
drum: Anderschtrum, so isch es recht,
z’erscht ‘s Wasser un obedruf de Wii,
no wird’s Wasser besser -
un so mueß Schorli sii!
Im Hoftheater
Hans
Martin Grüninger
De Bläsibur vo
Heppeschwand
Chunnt’s erstemol i’s Unterland
Und goht in Charlsrueh i’s Theater;
Me git de Lohegrin vom Wagner.
Des Stuck, so hät de Bur vernu,
Goht sölli lang; drum hät er gnu
In Sack e guete Fläsche Wi,
Daß er nit durste mue derbi.
No, wiener chunnt i’s Operehus,
E Frau leiht Operegläser us.
Die rüeft - er trait gar hoch si Nas -
“Sie! wünschen Sie, mein Herr, ein Glas?”
“Nai!” sait de Bur un schlot uf d’Täsche,
“I dank, i trinken us de Fläsche.”
Geld isch
Mangelwar
Meta
Heis-Demmer
Wiä scheen kennt’s sinn uff däre Welt,
wenn du e Bittel hättsch voll Geld.
Herrjeerenaij, nit usszuedenke,
wiä du kenntsch dich un and’ri b’schenke.
Drum gib dämm Draum dich riäwig hin,
dermit dr sihsch, wiä scheen s dät sinn.
Du kenntscht dir kaufe all diä Sache
wu s Lewe lewenswert’r mache.
Du kennscht mol Fimfi grad sinn lehn,
emol ganz groß in Urlaub gehn.
Din Lewe emol richtig gniäße,
nit allewiil bloos spare miäße.
Doch so-ne Draum geht schnell verbi,
drum muesch, wiä kann s au anderscht si,
wenn Ebbe isch im Bittel drinne,
dim Lewe trotzdem Freid abgwinne.
Geld isch un blibt, dir isch-es klar -
in di-nem Bittel Mangelwar.
Dr Peter un si
Hund
Hans
Brunner
Dr Peter un si
Hund, dr Fips,
sin mitenand zuem Metzger Grips.
Dä freut sich un er frogt au gli:
“Peter, was soll s hüt den si?”
“I hätt gern e
Schwiinebrote -
un no möcht i di grad froge -
hesch mr Wienerli für d Frau,
ihrem Mage gohts hüt flau.”
Wo dr Metzger s
Messer wetzt -
s Hündli no me Würstli lechzt.
Scho macht schwupp dr schlaui Fips -
un rennt furt, flink wie e Blitz.
Im Muul het er e
Schwartemage. -
Niidig duet dr Metzger sage:
“Schaff mr her das guete Stuck!
Pfiff sofort di Hund jetzt zruck!”
Dr Peter lacht
un sait derzue:
“Loß mi do demit in Rueh!
Zue dir chönnt ich jetze sage -
pfiff du dinem Schwartemage!”
