Alois Burger: Stilli, laui Sternenacht
| Arno Müller: S Gschait |
Werner Richter: Faste | Rudolf
Vallendor: Summer
Stilli, laui
Sternenacht
Alois
Burger
Stilli, laui
Sternenacht
überm Städtli, überm alte,
wenn sie ‘s Stroßeliecht abschalte,
wenn de Nochber d’Tür vermacht.
Jetzet g’hörsch
de Brunne, los,
was er weiß, es gschwätzig Maali.
D’ Wieber macht er uus, was alli
hit verzellt händ uf de Stroß.
Unterm
Fliederbaum im Garte
hocket zwei und sin wie liesli.
Herrschaft, wär i nu e Miesli.
Dene luegt i gern i d’Karte.
“Gang ins Bett!
- Loß die beid’ goh!”
Rieft mi Wieb z’mol us de Kammer.
“Verlupft de Schmied nimme de Hammer,
soll er’s Schmiede bliebe loh!”
Stilli, laui Sternenacht
überm Städtli, überm alte.
S Fenschter zue! - De Wunsch verbhalte! -
Niemet weiß es. - D’Frau, sie schnarcht.
S Gschait
(Die
Grundstücksgrenze)
Arno Müller
Im Räbberg obe
schtoht ä Hitte,
do hän emol zwei Fräue gschtritte.
Diä eint het brialt: Dü läbsch mr z’leid,
andauernd dappsch mr iber’s Gschait.
Dia ander brialt:
Dü bissig Lueder,
des Fäld isch gerbt vu mirä Mueder.
Därt, wu dü schtosch mit diene Bei,
schtoht scho sit hundert Johr dr Schtei.
Wir jo nit fräch,
brialt’s Annekätter,
Dia Sach’, dia wird jo immer nätter!
Un während mer so geitscht un brialt,
het jedi noch em Markschtei gnialt.
Uf alle viare
sin si gneit,
hän mit dr scheenschte Wärter gschpeit:
Dü Glüderi, dü alti Schees,
dü Gans, dü Dangelhammergfrees.
Immer greßer
wäre d’Mieler,
un’s Echo härt mr z’ Wasewieler,
bis no ändlig noch zwei Schtunde
eini wirklig ebbis gfunde.
Do luag, brialt
‘s Kätter mit viel Gschrei,
un nottlet amme Ankerschtei.
Oh jähre nai, brialt ‘s Karolin
un dilbt mit ganz verzehrter Mien
so guat ‘s eu goht mit beide Händ
an ‘s Nochbers Hittefundamänt.
Zum guate Glick
schtoht do nä Hitte,
dänn grad uf eimol fangt’s a schitte.
S Karolin un ‘s Annekätter
schälte iber’s Regewetter.
Sie hän sich mit
em Kopfduach degglet
un sin vo Wuat in d’ Hitte gsegglet.
Was litt dänn do, duat ‘s Kätter froge
un luagt vrgelschtret uf dr Bode.
Do litt ä Girtel
vu miem Maidli,
vu sienem nagelneie Kleidli.
O järe nai, brialt’s Karolin,
do litt miem Bua si Fiarerschien!
Was hän dia
gmacht in däre Hitte?
S Kätter sait: Beschtimmt nit gschtritte.
Dia hän sich gärn, het ‘s Kar’lin gsait
un froge nit noch uns’rem Gschait.
Dia Fräue häre uf mit schtritte,
sie häre jetz scho d’ Glocke litte
un fraie sich scho uf dia Schtund,
wu des Vermege zämmekunnt.
Faste
Werner Richter
I ha mr s hüt
vorgnoh
un tue hüt dezue stoh,
i will nämlig faste
un loß de Iis-chaste
hermetisch verschlosse,
denn ich ha beschlosse
de Iis-chaste miid ich.
Bim Faste do liid ich!
- Im Fernsessel
hock i
un weiß, daß e Schocki
gar nit cha so wit si
im Schublädli lit si.
- De Fernseh duet sure
de Maage tuet chnure.
Im Fernsessel hock i
und weiß, daß die Schocki
uf s a’biße wartet
un no bin i gstartet!
I ha si verschlunge
doch eins isch mr glunge,
im Iis-chästli trotz-i
doch d Schocki, die schlotz-i!
Summer
Rudolf Vallendor
Jetz isch
Summer, liäwi Litt
Un firs Schwitze d richtig Zitt.
So duets basse.
Bade kammr, tauche, schwimme,
Sich durch Frihschport, Waldlauf, trimme.
Kum zu fasse.
Morgens lupfts
di us de Fedre,
Trüebi Stimmung duete verhedre.
So isch richtig.
Morgens duet mr gern noch schaffe,
Mittags gern in Himmel gaffe.
Des isch wichtig.
Oowens gern ä
Bierli schnabble
Mitdm Nochber widder babble.
Des isch guet.
Odder au durch d Gegend bummle,
Will mr sich do nit bruecht dummle.
Ohni Wuet.
Summer ischs,
drum simmr seelig,
Dasses rift, des macht uns fröhlig.
Jetz isch warm.
Blume gitts un Kirsche, Beere,
Gege d Brämme muesch di wehre,
Trotz em Scharm.
D schenschti Zitt, des isch de Summer,
Wer nit dumm, het jetz kei Kummer,
Geht in Wald.
Do kannsch schnufe, do kansch läbe,
Do duets Luscht un Liäwi gäbe,
So isch’s halt.
