Hans Flügel: D Zwetschge |
Relinda Schmidt: E sunnig Plätzle |
Gerda Schneider: Urlaub daheim |
Wasser sei e gueter Trank (Trinklied)
D Zwetschge
Hans Flügel
E Zwetschge hänget amene Ascht
mit dicke, blaue Backe,
so stolz isch sie, jo eitel faschd,
wies händ, die ohni Macke.
Am gliiche Ascht, nu wiiter hine,
hängt no e Zwetschge, it so eitel,
die hät zwei Würm im Fruchtfleisch dinne
und au weng Schorf am Scheitel.
Na, die trait d Nase gar it ho
und giit de ander ume:
„Etz due bigoscht nu it glii so
du keibe, iibild Pflume.
Dich holet sie mol zum Versueche,
so schöe und riif wie d bisch
oder kummsch als Zwetschgekuche
zum Kaffee uf de Tisch.
I aber lig no hüt do une
mit weichem Gras im Rucke
un lueg au no im Herbscht i d Sunne,
umschwärmd vu kleine Mucke.“
So isches i Gottsname ebe,
d Schönheit het no niemer gnutzt,
doch wer lang Würm hät, ka lang lebe,
d Hoffahrt hät scho mengisch buzt.

E sunnig
Plätzli
Relinda Schmidt
A me sunnige Plätzli
machsch gärn mol e Schwätzli!
Bisch luschtig un froh,
dänksch: „So cha mr s lo!“
Sich e Muuseschtündli gönne,
e weng Musik höre chönne,
sich brüne lo, da duet eim guet.
Am beschte zieht mr uf en Huet
un salbt sich tüchtig ii,
daß d Hut it vrbrännt vom Sunneschii.
Me sammlet do debii viel Chraft,
und alles wird no besser gschafft.
So e Schtündli isch viel wärt
un wird vo viele au begährt.

Urlaub daheim
Gerda Schneider
Jetz fangt d Urlaubszit a,
jetz gohts wieder los,
mit Hektik un Stress un
Staus uf de Stross.
I mach dies Johr nit mit,
des macht mi so froh.
I muess nit verreise,
i blieb eifach do.
I kann mi im eigene Bett
drinne aale.
I bruch nit fürs Schlofe
noch emol zahle.
Isch es warm, oder kalt,
i hab Gott sei Dank,
immer s Richtige in
mienem Kleiderschrank.
I bruch kei Karte schriebe,
kei Souvenir kaufe,
nit in de Hitz in fremde
Strosse rumlaufe.
Kei Zug kann entgleise,
kei Bus fahrt nebe nab,
un do stürz i au nit
mit eme Flugziig ab.
Keiner kann mi bi uns
in de Urwald entführe,
und deno hinterher au
no abkassiere.
I gang durch mi Städtli
so, wie e Tourist,
siehs Vertraute ganz neu
mit Erinnerung gmischt.

Wasser sei e
gueter Trank (Trinklied)
(Benz, Haslach/Kinzigtal ?)
Mi Wib, die tuet mir wehre
des Bier un au den Wii.
Sie sait i tue verzehre
ihr Guet un au des mi.
Sie sait mir viel vum Wasser,
es sei e gueter Trank,
Sie sait i sei e Prasser
un wer vum Suffe krank.
Kai Wii tuet sie mir gunne,
wora mir garnix lait,
de Wiber g’hört de Brunne,
de Mann d’r Wii erfreut!
