<< Zurück

 
   

Gedichtarchiv -  Februar 2002


Bruno Epple: Februar | Werner Richter: Dankschön! | Richard Bäuerle: D’r gizig Ottel | Otto Meyer: Narri - Narro


Februar
Bruno Epple (Bodensee)

Gib obacht, trau em it, sim Schwätze,
s ischt en verruckte Kog.
Wa d siehscht, sind nint als Narrefetze,
wenn d äbbis witt, du bischt am Lätze,
er dreet vekehrt sin Rock. 

Er ischt de Kennig vu de Narre,
us ebe macht er krumm,
juckt umme, kläpperet, hot en Sparre,
fegt d Strooße n ab, kehrts uf sin Karre,
ischt gschiid und duet doch dumm.

De Herrgott des it länger mag,
zieht em zur Stroofe ab zwä Daag.


Dankschön!
Werner Richter (Markgräflerland)

Viile Dank für s An-mii-denke,
viile Dank für s riich beschenke,
für dä wunderschöni Tag
ich vo Herze Dankschön sag! 

Wie schön, wenn öbber an eim denkt,
mit Freude öbbis Liebs eim schenkt
und wemm mr gspürt, e Mensch isch doo
wo an eim denkt, das macht so froh,
s isch wie e Liecht in dunkle Tage,
ich möcht Euch (Dir) herzlichst Dankschön sage!


D’r gizig Ottel
Richard Bäuerle (Breisgau)

D’ Feuerwehr im Ort wird 100 Johr,
es stoht e großes Fescht bevor.
Doch d’ Vereinskass isch vergammelt,
drum wird vun Hüs zu Hüs jetz g’sammelt. 

D’r Frieder kummt mit sinre Büchs
zum Bader Ottel, doch der gibt nix
un sait: „Ich spendier nur ganz allein
in unserm Ort dem G’sangverein“. 

Do stoht d’r Frieder un wird ganz bleich,
er stottert: „Dü gi-gibsch nix, des isch e Saich.
He Ottel, wa-was sin des für Sache,
des goht doch nit, des kannsch nit mache“. 

Doch der blibt stur, nit ums Verrecke,
will er ebb’s in die Büchs ni stecke.
Am Frieder platzt jetzt doch d’r Krage,
duet stotterig zuem Ottel sage:
„Am liebschte dät ich dich verdresche,
als wenns bi dir mol brennt, noch lösche“. 

Er sait glich druff in voller Wuet,
un mueß grad nach de Wörter ringe:
„Wenns aber bi dir mol brenne duet,
dann soll d’r Gsangverein halt singe“.


Narri – Narro !
Otto Meyer (Kaiserstuhl)

D Fasnet isch e hochi Zit,
wu alli Narre lobe:
vum “Schmutzige”, wu’s Glunker git,
bis am Zischdigzobe! 

Jetz sin si do, dia Narretäg,
un mänks isch wieder botte;
do goht mr ani – wellewäg –
sunnscht wär mr nit ganz gsotte! 

E frohi Fasnet – süfer, zimpftig,
do bisch drbi mit Hüt un Hoor;
des soll so si – jetz un aü kimpftig,
no fraisch di druf, wia alli Johr! 

Mit Lib un Seel muasch d Larve trage;
des kann nit jeder, sell isch wohr –
trotz Mummeschanz derfsch nia v’rsage,
aü do goht gwiss dr Aschtand vor!

 

© 2006 - alemannisch.de
Javascript Menu by Deluxe-Menu.com