<< Zurück

 
   

Gedichtarchiv -  März 2003


August Vogel: Karfridigrätsche, zwei Stund z’früeh | Hans Martin Grüninger: Feierabend | Hugo von der Elz: Frumm oder nit frumm? | Georg Kleis: Märzeschdaub


Karfridigrätsche, zwei Stund z’früeh
August Vogel

Karfridig – vieri hät’s grad gschlage,
Do stoht em Wälderbur sin Bue
Dört in de Sakristei am Chaste
Macht’s Ministrantehemd grad zue. 

Do sait de ei, - wär’s doch scho siebni,
I ha so Schlof - und ha recht gnue.
Zwei Stund bin i do use kneuet,
Mi drucket d’ Füeß, - ha neui Schueh. 

Do cha mer helfe, - sait de Wälder,
Langt’s Kirchesteckli vu de Dür
Und schiebt ie kleine Uhrezeiger
Ganz ruhig um zwei Stunde vür. 

S schlat halbe fünfi uf de Kirche.
Isch dinn scho zwei Stund witer gsi.
Do chunt de Meßmer grad durch Düre
Und guckt uf d’ Sakristeiuhr hi.

Hä, - Dunnerküechli, - halbe siebni,
J mueß jo rätsche – uf de Durm
Rennt er und rätscht grad wie b’sesse,
Als wär im Dorf de wüedigst Sturm. 

Do rast de Pfarrer durch Düre inne
Und schreit wie wild de Kirchdurm nuf:
Sind ihr verruckt, - ’s isch halber fünfi,
Hört euri Rätscherei gli uf? 

Ganz zittrig kummt de Meßmer abe:
Herr Pfarr, ’s isch halbe siebni dinn,
Luegt uf si Uhr und fangt a z’ schimpfe,
Was chunt denn dere do in Sinn? 

Die hät mer eine ummedrüllet,
Isch’s ein vu dene Luser gsi?
Wenn mir die Chaib in d’ Finger laufed,
J glaub, den Siech, den mach i hi. 

Do isch em kein in d’ Finger chumme,
D’Ministrante sin zum Dürli us,
Sie hänt’s fast nümme halte chönne,
Jetz lachet sie sich duse us. 

Im Wälderbur sin Allerärgste
Sait: - Daß vu eu sich kein verdrätscht,
S isch d’ Hauptsach – sunst brucht’s niemand z’wisse,
De Meßmer hät zwei Stund z’früeh g’rätscht.


Feierabend
Hans Martin Grüninger

 De Hirzwürt chlopft a’s Fäßli;
Jetz stechet mer frisch a!
Mer ghörts im ganze Gäßli,
Hät sini Freude dra. 

De Grobschmied würft de Hammer,
De Beck ’s Brot weg – un wie!
Und rennt, wa gilts! i d’ Chammer
Und schlüft in Tschopen ie. 

Rüeft schnell sim Wib: „los, Chätter,
I mach en wichtge Gang.“
Jetz gits e Dunderwetter;
Doch wartet er nit lang. 

S Wib brummlet no e Wili;
No saits: ”wa d’mache witt?
I gunn ems jo; jo frili!
Nu merke darf ers nit!”


Frumm oder nit frumm?
Hugo von der Elz (= H. Wingler)

Am Acker stoht d’r Lindebur,
D’r frummst uf wit un breit,
Un luegt, d’Händ gfaltet, drüber hi,
Wil der fast nüt meh trait. 

Do chunnt d’r Wagebur verbei
Un luegt’m e Wil zue,
Un goht druf zuenem hi un frogt:
„Was hesch so frumm do z’tue?“ 

„He,“ sait d’r Lindebur, „e Krüz
I mit dem Acker ha,
I bett, aß i doch wieder emol
Druf näumis hole cha.” 

„Los, aß de Acker, wo de bettsch,
Wieder ebbis rechts sott ge,
Führ lieber e Wage Mist doher,
Des hilft, de wirsch scho seh!“ 

So het d’r Wagebur druf gmeint,
Un loßt de ander stoh,
Dem will des gottlos Mitteli
Nit in de Schädel goh.


Märzeschdaub
Georg Kleis

Märzeschdaub wirwlt durch d’Luft,
unn d’Morjesunn diä lacht.
Krokussle, so farwefroh,
schlupfe üwer Nacht. 

Himmlschlüssele unn Käsbliämle
lache änander zuä;
Mückle unn au Käferle
kumme us dr Winterruäh. 

Zwei Eichhörnle glättre flink
nuff unn nab am Nascht;
uffem Griäsbaum böut ä Fink
schun an siinem Näscht. 

Vögl singe z’Wett im Chor,
düwe uffem Keschdebaum;
wiä herrlich isch des Friähjohr!
S’isch alles, wiä ä Traum.

 

© 2006 - alemannisch.de
Javascript Menu by Deluxe-Menu.com