<< Zurück

 
   

Gedichtarchiv -  Juni 2002


Hans Flügel: En Gückel | Relinda Schmidt: Putzfimmel | Michel Maier: D Wohret | Horst Junker: G’sundheit


En Gückel
Hans Flügel

E breite Bruscht, en starke Hals,
isch gwiß Gott no lang it alls.
Paar Füeß mit feschte Sporre dra,
en Schnabel, de au hacke ka.
Guet gfedered vu Kopf bis Schwanz,
mol Übermuet, mol Alefanz.

Kraft un Haltung um un ume,
en Blick, wo sait: Soll bloß kon kumme !
E Stimm, die om scho ziitig weckt,
en Bschützer, de sich it vesteckt.

En Kamm, wo au mol gschwillt und stoht,
e Aug, des sieht wa vor sich goht
und Obacht giit uf Hof und Hus,
des alls macht erscht en Gückel us.

So händ au selle Gallier däenne
sinerziit en Gückel gsäenne
und ihn i siner ganze Pracht
zum Symbol vu Frankrich gmacht.

Stand du nu stolz im Sunnelicht,
au du ghörscht zu de Schöpfungsgschicht.


Putzfimmel
Relinda Schmidt

D Frau Suubermaa isch gsi scho immer
e vrruckchtis Frauezimmer.
De ganz Dag hät si s Putze im Chopf.
Im Grund gno isch s e arme Tropf.

Si bruucht zweu Fraue no zum Schaffe,
für d Wösch und no zum Suubermache.
Und sälber duet si umebuggle,
e Schteubli isch e Chegelchugle.

I ihrnem zweu Personehuushalt,
demm Maa es dört scho lang nümm gfallt.
Er zieht halt Fäde, wenn s nur goht,
und chunnt deno heim meischtens ganz schpoht.

Do goht s zue, s isch nümm normal;
So e Putzfimmel wird de Mänsche zur Qual!


D Wohret
Michel Maier

“Sag d Wohret”, hört me immer sage,
- doch d Wohret sage? –Sag sie lieber nit !
Un liegt sie dir au menkmol uf em Mage,
hüet dini Zunge – s ka s kei Mensch vertrage,
de hättsch blos Ärger mit de andre Lit.

Bim “Heuchle” gits kei Differenze,
aagsähne bisch johrus, johri,
bim “Schöntue”, do kasch immer glänze,
muesch numme recht “schiinheilig” sii !

Un frogt di einer: “Gel, des isch mr glunge?”
Sag nix – de gspürsch s isch ziemlig fuul –
I sag dr blos, hüet dini Zunge,
saisch d Wohret, do verbrennsch dr s Muul.

Doch will er s Urteil eifach vu dr wisse,
weiß Gott, de machsch ihm gar kai Freid:
Dur d Wohret wird des Fründschaftsband verrisse,
de hesch ne gäch vum Sockel gschmisse –
de hesch em nämlig d Wohret gsait!


G’sundheit
Horst Junker

G’sundheit sait mer oft bim Proschte,
Wenn mer ä Schluck Wiin tut koschte,
So geht d’ Krankheit schnell vorbei,
Ohni Dokter un Arznei.

D’Gsundheit, wo mir alli wünsche,
Bruch’sch nit schniede un nit impfe.
Gitt kei Krämpf’ un au nix z’pfiffe,
Wie ner vun Euch selber wisse.

D’Gsundheit z’pflege macht au Schpaß,
Hesch ebbs Recht’s in dinem Glas.
D’Hauptsach’ isch, nur mäßig schlurfe,
Dann wirft’s keiner us de Kurve.

D’Gsundheit regelmäßig schlugge,
Hilft au gege vieli Mugge,
Wo mer het so mancher Dag,
Un au sunscht nix rechts vertragt.

D’Gsundgeit isch halt ebbis wert,
Drum isch ’s Trinke nit verkehrt.
Es leb’ hoch d’r gute Wiin !
Gäb’s ne nur uf Krankeschien.

 

© 2006 - alemannisch.de
Javascript Menu by Deluxe-Menu.com