Thomas Burth: All anderscht |
Werner Fischer: Jänner |
Marile Loy: Spatz un Wecke |
Eugen Falk-Breitenbach: Das Kreuz im
Schnee
All anderscht
Thomas Burth (Hegau / Bodensee)
I de Kälte troemt mer gern vu Summerhitz,
i de Stube isch en Regedag kommod,
im Umtriib blangts di nòchme stille Bsitz
und wenn de jung bisch denksch no liicht an Dod.
En plogte Ma sinniert vum Kloschter bis in Schlòf,
im Schtädter gfallts im Dorf mit Schtall un Feld,
en Fabrikant wot Hirt si bi de Schòf
und wenns it `s Lebe koscht, wär jeder gern en Held.

Jänner
Werner Fischer (Markgräflerland)
ufem feld
schnee
d welt
wiene see
wyss und glitzrig und glatt
wyss isch d stadt
und der wald
wo der schnee
lyyslig fallt

Spatz un Wecke
Marile Loy (Hofsgrund/Breisgau)
E halbe Wecke
lit am Ecke
vu dee Stross.
En kleine Spatz
tuet en entdecke
un fliegt druf los.
Au andri wenn fresse
un sin ganz versesse
ihm de Frass eweg z neh.
Do schnappt er siin Wecke,
versteckt en in ere Hecke,
de will nit abgeh.
Jetz isch der klei Spatz
beschäftigt mit siim Schatz
un merkt viel z spot,
dass es ihm an de Krage goht.
Denn s macht die alt Katz
e ganz schnelle Satz
un frisst de klei Spatz.
Hinterher gar nit fuul,
schleckt si sich s Muul
un git en Tritt sellem Wecke.
De landet am Ecke vu de Stross
un de nägscht Spatz fliegt druf los.
Au der will nit teile
un tuet sich beeile
die Beute z verstecke
nebe dra in de Hecke.
Wie goht die Gschicht witter?
Hä lueg do, do lit er,
nämli de Wecke,
scho wieder am Ecke
vu de Stross.

Das Kreuz im
Schnee
Eugen Falk-Breitenbach (Ortenau)
Es goht e wite Wääg verloore
Durch e Wald hooch uf de Hääh’,
Schtai un Bai isch’s zämmegfroore,
Mr luegt dert numme Iis un Schnää.
Knai am Baum dert bi de Huurte,
Woo mr schaut frei iiwers Gländ,
Schtoht e Kriz mit hailger Buurde,
D’ Neegel krampfe d’ Fieß un d’ Händ.
Iwers Gländ waait’s kalt un schuudrig,
Wiene Wäh vum Dernehaag,
Hängt de Kopf mit Bluet soo truurig,
Als drait’rs Laid durch Zit un Daag -.
