Joachim Zenger: Fasnet | Werner
Ohm: Friehlingsblange | Gerda
Schneider: Jugendstil | Josef
Wilhelm: Vergänglich
Fasnet
Joachim
Zenger (Hegau/Bodensee)
Endlich ischt es
Fasnet worre,
ruefet, singet: “Ho Narro!”
Ruefet laut ihr Kinderschnorre,
endlig isch die Fasnet do!
Lehrer losset
uns etzt renne,
gebbet endlich etzt e Rueh.
Ihr, ihr kennet weiterpenne,
machet bloß die Schuel etzt zue.
Denn uns
kribblet und uns krabblet
in de Ad’re Narrebluet.
Wenn ihr etzt no weiterbabblet,
duet jo kon meh vo uns guet.
Kinder loset, i
her’s drummle,
her scho de Fanfarezueg!
Kinder auf, mir munt uns tummle,
vo de Schuel hont mir etzt g’nueg!
Etzt ka glei uns
nix meh hebe,
i ruef laut etzt: “Ho Narro!”
Ka es denn ebb’s Schäner’s gebe?
Endlich ischt die Fasnet do!
Friehlingsblange
Werner
Ohm (Margräflerland)
I lueg im März
zuem Fenschter us;
s isch chalt, un s regnet – s isch e Gruus.
I sih dört duß d Akazie stoh;
ganz schwarz un duschter sin si no.
Blibt s disjohr
ägscht no lang so chalt?
Wenn zieht dr Friehling in dr Wald?
I ha ne Blange in mim Bluet
no Bluescht un Bliete, Sunnegluet.
So lueg i
nonemol dörthi,
wo-n-ich zerscht bloß d Akazie sih,
un wo-n-i lueg, no sih-n-i do
ganz nooch e Wiidezwiigli stoh.
Es blieiht; s
sin Silberchätzli dra
mit Goldstaub druf; i lueg si a,
un wo-n-i s’ sih, no weiß i glii:
Dr Friehling mueß scho dusse sii!
Es isch halt
allewiil eso:
Sihsch groß un schwarz d Akazie stoh,
un s Blietezwiigli dir entgoht,
obwohl s dr doch viil nöcher stoht!
Jugendstil
Gerda
Schneider (Freiburg/Br.)
De Winter isch
rum, de Lenz kunnt ins Land.
D Natur hüllt sich ii, in e ganz neues Gwand.
Wenn alles so
neu isch in Wald un in Flur,
da bruchsch doch als Frau au e neui Frisur!
Du kunnsch vom
Friseur mit me ganz neue Gfühl:
Vorne lang, hinte kurz, des isch “Jugendstil !”
De Enkel kunnt
grad. I zeig em mi Chic.
Der mustert mi kurz mit me Kennerblick.
“Gfall der jetz,
Büebli”, frog i ganz lieb:
“Sieh i jetz no us, wie e alts Wiib?”
De Klei meint,
un luegt mi treuherzig a,
“Nai, nit wie e alts Wiib, wie e alte Maa!”
Vergänglich
Josef
Wilhelm (Achern/Ortenau)
Isch nit unser
Läwe bloß
grad au wie ä Seifebloß?
Die schwebt dahin, - wenn dä so widd
wie “Hauch us Nix” – ä kurzi Zitt.
Entschprunge
froher Laun’ un Wonn’
zeigt sie om schinschte in dä Sonn’
die gonze Glonz- un Farwepracht,
die für alli au isch g’macht.
Schwebt
freidestrahlend durch dä Raum . . .
dann plötzlich “Plupp” – un aus dä Traum.
Doch was om Läwwe “Farb” het gä’
Des bliebt g’wiß do, siehsch ’s au nit mä.
