<< Zurück

 
   

Gedichtarchiv -  Oktober 2003


Alfred Heizmann: D’ Reichenau im Herbscht | Werner Richter: Oktober | Otto Meyer: E Guate | Helmut Heizmann: S git Neier


D’ Reichenau im Herbscht
Alfred
Heizmann (Hegau/Bodensee)

Wenn’s Herbscht ischt auf de Reichenau,
isch selte mol de Himmel blau;
schtattdessen hond mir täglich fascht
de Nebel do als Dauergascht.

Und d’ Sunne überm Fischerhaus
kunnt als erscht gege Mittag raus.
Im See wird langsam ’s Wasser knapp,
und d’ Bauere räumed d’ Felder ab.

Wohi de gucksch, an alle Ecke
schtaplet se Tomateschtecke.
Me holt au d’ Traube langsam rei,
glaub, des Johr gieht’s en guete Wei.

Ko Boot verschandlet jetzt de See,
die Jachte sind jetzt niene meh.
Die Insel zeigt sich i’ me Gwand,
wie es den wenigschten bekannt.

Schtatt Krach und Lärm hörsch Tag für Tag
jetzt wieder mol de Welleschlag,
siehscht d’ Schwäne schtill durchs Wasser gleite
un ab un zue paar Möwe schtreite,
hoch in de Luft en Enteschwarm.
Jetzt merkscht: die Reichenau hot Charme.

Jetzt sind die Auer unter sich
und d’ Schtimmung ischt fascht feierlich.
’s ischt die Zeit, wo mer schpüre ka’:
“Augia felix” – do ischt ebbes dra.


Oktober
Werner
Richter (Markgräflerland)

Oktober, bisch de Schönst vo alle,
was bringt is scho de Mai?
E Gsängli vo de Nachtigalle
und Blüemli winzig chlei.

Du aber füllsch die leere Becher
mit fedrewißem Wii,
bisch allerliebste Sorgebrecher
und ladsch zuem Trinke ii.

Was cha de Mai dir Gliiches biete
Im grüenschelige Gwand?
Füehrt Frost und au no Winterwüete
in siinre Hinterhand.

Oktober aber, Freudespender,
schenksch volli Gläsli ii,
de Schönsti bisch in miim Kalender,
de Maie gib dr drii!


E Guate!
Otto
Meyer (Breisgau/Kaiserstuhl)

E Hampfele frischi Nuß,
 Wiache Bürebrot,
des isch e bsundere Gnuß –
un noch e guate Rot:

Im Keller brüst dr Nei,
der ghert do aü drzua –
un hesch jetz alli drei,
no kriagsch bal nimmi gnua!

Mr hän grad jetz dii richtig Zit,
len’s Eich nit zweimol sage –
“e Guate!” winsch i alle Lit . . .
halt dene, wu’s v’rtrage!


S git Neier
Helmut
Heizmann (Ortenau)

Neier Win
un Zwibbelkueche
mueß jetzt sin;
de muesch’s v’rsueche.
Jetzt isch d’ Zitt
fir derlei Sache.
’s isch sowitt,
jetzt kammer lache.

Neier Win
isch Luschdbarkeit,
’s isch ä Gwinn,
wil d’ Seel sich fraid.
Zwibbelkueche
no dezue,
sottsch’s v’rsueche;
’s loßt kei Rueh.

Kannsch ’s ruhig wage,
muesch nit wanke;
Darm un Mage
duen der’s danke.
“Wenn Liib un Seel
duesch zämmehalde,
gehsch nit fehl”,
sage schu d’ Alde.

 

© 2006 - alemannisch.de
Javascript Menu by Deluxe-Menu.com