Hans Flügel: Dä Marti |
Werner Richter: Erntedankfest! |
Karl Kurrus: Dank fir d Ern |
Philipp Brucker: Samschtigowe
Dä Marti
Hans
Flügel
(Hegau/Bodensee)
De Märti ischt
bim Öpfelbrokche
vu de Loatere abikcheit,
zerscht do ischer bös veschrokche,
doch chliiweng spöter häter gseit:
„Wa d kriegschd för d Öpfel, chascht vegesse,
drum hoaßt s Brokche d Ziit vedumme,
me moß dä Gwünn am Uffwand messe,
i bi z’friede, um und ume!“
Erntedankfest!
Werner Richter (Markgräflerland)
Häm mr nit e Grund zuem Danke,
riichi Ern im ganze Land,
Truubetracht an chrumme Chlanke,
Bückiiträger gaalig schwanke,
gstützt vom Stecke in dr Hand.
Gfurchti Ächer, Öpfel lache
ab verwilderete Bäum,
mänke n Ast, e altersschwache,
het mr ghört biim morsche Chrache,
Weg vo aller Zit und Räum.
Lönt is wider emol danke,
Erntedankfest! Leeri Gländ,
haali Nuß am Dolder schwanke,
Rose zart in d Herbstzit ranke,
danket Gott mit gfaltne Händ!
Dank fir d Ern
Karl Kurrus (Kaiserstuhl)
Wenn friaiher d Garbe untrem Dach,
wenn d Hurdi voll un d Nuss im Fach
un d Tribel zitig fir der Wi,
isch Erntedank bim Landvolk gsi.
Wenn hit ze Tag dü Ähre witt
am Erntedankfest, findsch si nit;
s fahrt d Maihmaschin der Acker na
un drescht gli d Frucht. Bloß Straüh kannsch ha.
Mer lebe in re andre Zit,
s git nit bloß Ackre breit un wit;
der Bür stoht nit allei im Feld;
vu jedem Schaffe nährt sich d Welt!
Ob Schwilehänd vum Feld, vum Boi,
ob i im Geist mi Kraft vertroi,
wu plant un forscht un witer lehrt:
S isch alles Some, d Frucht drüs nährt!
Sin s Stadtlit, sin s vum Bürestand,
z letscht schaffe alli Hand in Hand,
un wer vernipftig isch, siht i,
mer muaß enander dankbar si.
So isch der Dank fir d Ern z verstoh,
dno wird s mitnander witer goh;
s ghert alles in des Dankschen ni,
was s Johr durch isch vu Sege gsi!
Samschdigowe
Philipp Brucker (Ortenau)
Jetz litte si dr Sundig in.
E Amsel singt im Baum,
Am Kirchturm hänkt dr Sunneschin
Grad wiä-ne goldner Saum.
E Fensterschib blitzt uf im Liächt,
Mr meint schier, daß si brennt.
Wurd widr blind un stauwigwiäscht,
Si schämt sich gar amend.
Ganz still isch’s jetz. Dr Vogel schwiigt,
Au d’ Glocke sin schu miäd.
Dr Newel us dr Matte stiigt
Un schlicht sich nus ins Riäd.
Diä Woch isch rum! Komm, trink e Win
Mit mir im „Griäne Baum“!
Am Kirchturm seller Sunneschin
Isch numme noch e Traum.
