Rosemarie Banholzer: S Primele |
Christa Heimann-Buß: Usezue |
Otto Meyer: Im Friajohr |
Alfred Siefert: D’ Zitt isch do
S Primele
Rosemarie
Banholzer
I bring dir e
Primele
sunnegoldgäel,
das soll dir sage,
daß i mi quäl
mitem winterharsch-
rauhborschtige Schtolz,
aber des i de Bruscht dinne,
wo so ufmüpfig klopft,
isch useme ganz
andere Holz.
Due’s Primele
all Dag schä gieße,
und schtell’s anen
sunnige Platz,
denn wird’s beschtimmt
nägschd Johr uf’s neu
goldig schpieße,
iberhaupt, wenn’s
bluemig „Verzeih mer“
it war fir d’Katz.
E sunnegäels Primele
druck i dir i d’Hand,
des soll dir zeige,
daß i alles veschtand.
Usezue
Christa
Heimann-Buß
De Winter un de
Früehlig
hän sich de Frack verhaue.
De Früehlig het zuem Winter g’seit:
Du duesch mi Sii versaue
mit dem miiße Pfluderwetter;
hau ab, mi Sunneschii isch netter.
De Winter duet
d’Entgegnig geh:
Mi Recht isch älter als wie di’s
un wenn i will no hule i
grad z’leid nomol so chalt un miis.
Es schneit un regnet wie ich will,
de März dur un witt in April.
De Früehlig
aber, dä isch jung,
er druckt un drängt zuem Lebe.
Voll Chraft, Begeischterig un Schwung
duet er si Macht erstrebe.
Er strahlt so lang de Winter a,
bis daß dä Muffel nümmi cha.
So het de Sunne warmi Chraft
e neui Lebensgrundlag gschafft.
E letschte Schnupfer, chalte Wind,
vorbei so will is meine,
am Bächli unte spielt e Chind
un d’Wösch die fägglet uf de Leine.
Im Friahjohr
Otto
Meyer
Wenn dr Sege vu
obe ra
jedes Johr si Pracht v’rschtrait,
macht’s ohni Üsnahm alli a –
het Mensch un Tiar di glichlig Fraid!
S Friahjohr
schafft in alle Ecke –
bschaü dr Wald, aü s Feld un d Rebe,
farbig isch di hinterscht Hecke,
jetz isch dusse wieder Lebe!
Kinder, s glich
wia Manne, Fraüe,
si kenne’s küm v’rwarte:
Mit Setzling, Some Reche, Haüe
goht’s nit wia ab in Garte!
Mr hockt jetz wieder uf dr Lür
un hofft s wird nimmi kalt;
des reglet ganz allei d Natür –
do machsch nit dra, so isch es halt!
D’ Zitt isch do
Alfred
Siefert
(Ortenau)
D’ Zitt isch do,
d’ Zitt isch do,
riäft’s uss-’m Wald,
s git widder Läwe,
d Sunn schient in d Räwe,
d Zitt isch do, d Zitt isch do,
s Früähjohr kommt ball.
D Zitt isch do,
d Zitt isch do,
Maidli hesch’s g’hört,
hesch mi begriffe,
s Meisli het’s pfiffe:
D Zitt isch do, d Zitt isch do,
Schätzli hesch’s g’hört.
D Zitt isch do,
d Zitt isch do,
s isch nu-nit z’spot,
tuä di nit b’sinne -
d Zit duät verrinne -
d Zitt isch do, d Zitt isch do,
s isch nu-nit z’spot.
D Zitt isch do,
d Zitt isch do,
o, wiä so ball;
d Veilote dufte
druß uff de Grufte
d Zitt isch do, d Zitt isch do,
o, wiä so ball!
