<< Zurück

 
   

Gedichtarchiv -  Mai 2005


Hans Flügel: S Schießgewehr | Erika Buhr: Hörsch es au | Michel Maier: Dini Medizin | Eugen Falk-Breitenbach: An das Maiglöckchen


S Schießgwehr
Hans
Flügel

It nu, dasses luschtig krachd,
hät de Mensch sell Schießgwehr gmachd.
Sin eigentliche Zweck soll si,
me schießt demit de ander hii.

Und hät dänn oner räet guet troffe,
no kaner uffen Orde hoffe.
Doch au de Troffe wird zum Lohn
dehom verehrt as Heldesohn.

Wa ischt bigoscht des für e Welt,
wo Dod und s Döte sovil zellt.
Und wo du it de Schuldig siehscht,
will de nie dürt schtoht, wo du schiescht.

Drum sott me alle Gwehr verbrenne,
die vu do und sell vu denne.
Sie hond nu s Unterscht z Oberscht kehrt,
s ischt kos nu on Schuß Pulver wert.


Hörsch es au
Erika
Buhr

Hörsch es au, sell zart Klinge,
wo dur de Wald un d Matte goht?
Gschpürsch es au in tausig Dinge,
wie d Natur neu uferstoht?

D Sunne reist im wite Boge,
wie üsi Träum dur s Märcheblau.
Wattewölkli chömme zoge.
Un loos! E Amsle flötet au.

Nu, se loss üs nümmi warte ;
fange mer s Liecht mit beide Händ.
S Lebe tanzt uf mänki Arte.
Wie gschwind isch jede Maie z End.


Dini Medizin
Michel
Maier

Dä holbrig Weg macht kei Maläschte,
au wenn er steil noo obe füehrt,
im Gegeteil, d’moderni Bräschte,
hesch alli reschtlos abserviert.

Di Hüehneraug tuet nimmi zucke,
au ’s Herz im Liib tuet dir nit weh –
un and’ri Sache, wu di drucke
sin sit hit morge au passée.

Au d’Knoche, wu als nimmi welle,
marschiere hit wie g’ölt un g’schmiert,
un selli halbvermorschti Zelle
sin hit wie nagelneu poliert.

Hesch blinz’let als durch Ziigerauge –
hit hesch e klare, freie Blick –
de kasch zum Lebe wieder tauge,
de bisch e rechte „Hans im Glück!“

Eins wird dir g’wiss: Dä Wandertag
blibt dir e lebelang im Sinn!
De hoffsch, dass er dir bliibe mag
e gueti, g’sundi Medizin.

Denn alli Wunder kasch hit b’schaue,
un loose tuesch tief in sie nii!
Ha numme zue d’r Selbschtvertraue
wird so e Tag vergnüeglich sii.


An das Maiglöckchen
Eugen
Falk-Breitenbach

Es schleecht e Fink vum hägschte Dolder,
Es gehen zwai Mensche ganz ellai
Dert zuem Gaartehuus bim Holder.
Alles singt un lacht, ’s isch Mai!

Es ruuscht de Bach mit Silwerwälle
Iwer Schtock un iwer Schtai,
Es schpruudle klari, frischi Quelle,
Friehjohr isch’s, „juhei!“

Es blieiht e Bliemli wiiß wie Kriide,
Zimberlig am griene Rai,
Un ’s litet aa de Waldesfriide,
Es litet aa de Mai!

 

© 2006 - alemannisch.de
Javascript Menu by Deluxe-Menu.com