Hans Flügel: E guete Ziitung |
Erika Buhr: Am Meer |
Michel Maier: De Nörgler | Eugen
Falk Breitenbach: Der gelbe Kopfsalat
E guete Ziitung
Hans Flügel
E guete Ziitung
ischt vu Nutze,
me ka demit wer woß alls putze.
Kasch de Chind os drüberklopfe,
demit die nasse Schueh usschtopfe.
Kasch sie vertlehne oder bhalte,
s lond sich au drus Schiffle falte.
Häsch en
Fingerring verlore
oder oner us de Ohre,
ischt dr d Frau emol vertlaufe,
witt paar gebruchte Finke kaufe,
sott dich s Moschtobscht intressiere,
kasch des alles inseriere.
Und witt dir mol de Dag vermieße,
vor Zorn is eigne Füdle bieße.
Soll din Pulsschlag schneller werre,
witt wiedermol so richtig blärre.
Kurz, häscht du Luscht dich z übergäe,
kasch sie sogar zum Lese näe.

Am Meer
Erika
Buhr
In de Wärmi
vo Sunne un Sand,
strichlet e salzigi Brise
mii Hut.
Wellegluckse
Welleschla
un suscht kein Lut.
Hinter
gschlossene Lider,
blaiht sich mii Segel
un winkt.
S trait mi
dur di endlos Witti,
bis es im
Blau versingt

De Nörgler
Michel Maier
Do hocksch un
tuesch e Gfräs naarisse
- sell Gsicht, wu d machsch, isch halt e Gfräs -
de könntsch dr selbscht ins Fidle bisse
ab jedem kleine Hafekäs.
De ganz Tag bisch
am Ärger sueche
un dini Zunge zischt un speit,
de bisch am meckre un am flueche
un was d in d Händ nimmsch, des verheit.
De luursch uf des,
was andri mache
un was sie mache, isch e Schand -
de kasch nit juchzge un nit lache -
dich ärgret d Mucke an dr Wand.
Hirnwüetig bisch un garnit z friede,
de bisch un blibsch e fade Mensch -
die einzig Frog isch ganz entschiede,
wieso du uf de Welt rumrennsch!

Der gelbe
Kopfsalat
Eugen Falk-Breitenbach
Bim Haafner git’s
hit Kopfsalaad,
Des ißt’r gärn, „de Alt“.
„Hee“, brielt si Wiib in d’ Werkstatt num,
„Zuem Esse kumme, sunsch wurd’s kalt!“
De Haafner goht in
d’ Kuchi num
Un hockt sich an de Disch,
Langt mit’e Händ in d’ Schisel nii
Un hoolt sich rus e räächte Wisch.
„Zei mr’s Gott!“
brielt doo sii Wiib,
„I hane gwäscht un wie,
Un duu langsch mit’e Doowe nii,
Doo lueg emool, die Laimebrie?!“
De Haafner mocht
sich doo nint drus
Un ißt ganz uuschiniert,
Er brucht kai Gaawel zuem Salaad,
Säll isch’m z’ kuldiviert.
„Des isch kai Dräck
an miine Händ,
Die sin vum Laime schpäckig,
Un wäsche bruuchi si doo nit,
Die wääre noohäär wiider drägig -.”
