<< Zurück

 
   

Gedichtarchiv -  September 2005


Baumann: S Neuscht (Limmerick) | Waltraud Bühler: Träumerei und Wirklichkeit | Edmund Birkhofer: Eva’s Äpfel | Mariele Loy: Kaibe Fliege


S Neuscht (Limmerick)
Baumann
(aus: Mundart-Wettbewerb 2004 von BZ/SWR/MSG)

Seisch mers oder seisch mers nit?
Du chasch mache was de wit!
Niemet cha des für sich bhalte
keini Junge, keini Alte.
S chunnt am End doch unter d Lüt!


Träumerei un Wirklichkeit
Waltraud
Bühler
(aus: Mundart-Wettbewerb 2004 von BZ/SWR/MSG)

Ruuschet in de Bäum dr Wind,
wünsch-mer i wär nomol Chind,
un i chönnt mit miine Träum
fliege, über Zitt un Räum.

Un i träum so vor mi hi,
was für e schöni Zitt ischs gsi,
so unbeschwert mit heitrem Sinn,
wie Chinder halt so sin.

D Chinderzitt goht schnell verbei,
un uus ischs mit dr Träumerei,
dänn dr Mensch mueß vieles lehre,
sött im Lebe sich bewähre.

Un das hett-en voll im Griff,
gitt-em no dr letschte Schliff.
Wie im e Strudel riißts en mit,
un zuem Träume blibt kei Zitt.


Eva’s Äpfel
Edmund
Birkhofer
(aus: Mundart-Wettbewerb 2004 von BZ/SWR/MSG)

D Schlange zischt de Eva zue
„die Epfel do muesch bisse“
suscht git s im Garte Epfel gnue
un d Eva miesstis wisse.

Un d Eva bisst, die Frau isch daib
si rieft im Adam dure
„chumm un iß, du liebe Chaib“
un er nimmts au in d Schnuure.

Die Schlange isch de Deifel gsi
un selle het si gritte
jetz isch dä schöene Garte hi
ewig, fir ew’gi Zitte

Mit de Epfel, do fangt s aa
die hebe d Eva’s aane
si fange dodemit ä Ma
wenn d Bibel au duet mahne.

Ä Paredis nimmt do si End
mr sin vu dert vetriibe
was blibt is all vu sellem Gländ
s sin d Eva-Epfel bliibe


Kaibe Fliege
Mariele
Loy
(aus: Mundart-Wettbewerb 2004 von BZ/SWR/MSG)

De Babbe legt zum Mittagsschlof
sich hi uf s Kanapee.
Des hät am Fenster in de Stube
e kleini Fliege gseh.
Si denkt: „De Ma, de hät jetzt Zit
mit mir eweng zue Spiele.
Zerscht hock mi uf sii Stirne druf
un due dert kurz verwiile.“
De Babbe wischt des Tierli weg
un legt de Arm uf d Stirni,
macht Auge zue un numme Schlof
isch in siim Hirni.

Des Mickli luegt, wo in dem Gsicht
en andre Platz vohande.
Un scho tuet s uf de Nasespitz
ganz sachte, sachte lande.
De Schläfer knurrt un schnuuft gar fescht
dur d Nase un dur s Muul.
Er dät jo gern die Muck verjage,
doch dozue isch er z fuul.
„Ja hoppla do zieht s aber fescht,
was isch des für en Wind?
Do blieb i nimmi länger hocke,
ich flieg zum Ohr ganz gschwind.“

„Dunderwetter noch emol,
jetzt loss mer doch mi Rueh!“
Er drillet sich uf die linki Site
un macht d Auge wiider zue.
-sss- des Mickli schwirrt
grad überm Ohr, em rechte,
-sss- drei Runde drillt s
un als es dann hät lade möchte,
do knallt im Babbe sini Hand
ganz heftig uf sii Backe,
die isch devu im Nu knallrot,
mr meint, de hät e Macke.

„Mensch toll, jetz wacht er endlig uf
jetz han en doch so wit,
daß er mit Schloofe ufhört,
spiilt fangis mit mr mit.“
D Decki zieht er über d Kopf,
er duet sich schiir verrenke,
un meint, jetz hät er bschtimmt si Rueh,
mr ka-n ihm s nit verdenke.
„Oha, Versteckis mache mr jetz,
hä, do bin ich debi.
Lueg, dert isch au de Elleboge,
dert flieg ich waidli hi.“

„Herrschaftstitte, jetz isch Schluß,
jetz goht s dr an de Krage!“
Er springt uf un duet wie wild
s Mickli umenander jage.
„Hei, wie isch des scheen un luschtig,
ich ha so viil Spass debi,
due  dr vor de Nase tanze –
pass dich uf, machsch mi noch hi!“
Batsch, d Händ klatsche heftig zämme:
„So jetz bisch kaputt!
Herrschaft, nai, do fliegt des Viih no
unveseht mit heiler Hutt.

„So, hit längt s für uns zwei beidi,
doch morn, do bin ich wiider do
hock mich jetz in d Kuchi use,
mueß mi erscht verschnufe lo.“
„Endlich isch si furt,
jetz kann i hoffe,
daß i noch e halbes Stündli
kumm zum Schlofe.“

Doch kum hät er sich
an dere Ruih ergetzt,
kunnt de Max, siin Jüngste
in d Stube ine gwetzt
un blaret. „Babbe, d Mamme hät gsait
ich soll dich endlich wecke,
de häsch jetz lang gnue gschlofe,
stand uf un schniid d Hecke!

 

© 2006 - alemannisch.de
Javascript Menu by Deluxe-Menu.com