<< Zurück

 
   

Gedichtarchiv -  Dezember 2005


Ingeborg Schroff-Battenhausen: Kaffichränzli | Edmund Birkhofer: Bald ist Weihnachten | Gunter Lehmann: Winter | Bernhard Fütterer: De Münsterturm


Kaffichränzli
Ingeborg
Schroff-Battenhausen (Lörrach)
(aus: Mundart-Wettbewerb 2004 von BZ/SWR/MSG)

Es Triebe i Stübli und Gänge.
S ganz Beizli es Ruble und Dränge
Voll lustige Fraue und Manne.
Vor allne zue buchigi Channe,
Us all dene kaffiligs Dufte . . .
Verusse tuet’s schneie und lufte.

Mer schwätzt und verzellt und weiss z’brichte
Vo neuste und altgwärmte Gschichte.
Me witzlet, me hät’s vo Verlobig,
Vo Tod und Geburt und . . . isst z’Obig.
Zwee Giftnochber höret uf stritte,
Oh herrlichi Kaffichranz-Zite !


Bald ist Weihnachten
Edmund
Birkhofer (Neuenburg)
(aus: Mundart-Wettbewerb 2004 von BZ/SWR/MSG)

D Brötli bache, d Gschenkli chaufe
jo, s isch denkwohl Wiehnächtszit
do mien alli allwil laufe
aber bal, do isch s sowit

Do chunnt mr ammel nit zuem schnuufe
jo s fehlt no des un au no das
isch s numme au ä chleini Gufe
un fir s Chrippeli es Gras

Sag, hämmer no de Christbaumständer
d Chugle, d Cherzli – lueg jetz gli
jetz lueg emol, dert, selli Ränder
die passe nit zuem Cherzeschii

Chumm, mr mien no s Betbuech richte
wu mr zue de Chilche drait
dodruff cha mr nit vezichte
wu hesch es numme anegleit

Jo d Wiehnächt, sell sin bsundri Stunde
do denkt mr an de chleinsti Rest
numme d Hauptsach isch veschwunde
d Gebuet – i winsch ä guetis Fest


Winter
Gunter
Lehmann (Lahr)
(aus: Mundart-Wettbewerb 2004 von BZ/SWR/MSG)

Dr Herbscht isch rum
un s Risse kummt in alle Glieder,
d Vögel blose d Fedre uf
un mer singt jetz Truerlieder.

D Fisch im Deich duen nix meh fresse,
meinsch, s letscht Stündli het jetz gschlage,
zieh’sch dr wullni Socke an
un frier’sch in alle Lage.

Bisch froh, daß’s nimmi lutt zugeht,
such’sch d Sunn, um uf dich z’wärme,
heb’sch di an-em Sunnestrahl,
erhol’sch di vun dem Lärme.

Falle dann us große Wolke
langsam wieder wissi Flöckli,
wursch bedächtig, friedlig –
wart’sch ufs Wihnachtsglöckli.


De Münsterturm
Bernhard
Fütterer (Elztal)
(aus: Mundart-Wettbewerb 2004 von BZ/SWR/MSG)

Grandios, us große Höhn
grüeßt de Turm ins wite Land.
Kunstvoll un einmolig schön,
het ihn do gschaffe Menschehand.

Gonz licht beschwingt, trotz schwärem Stei,
duftig, fein, durchsichtig gar;
ragt er empor a mächtig frei
un zeigt de Wäg schu viili Jahr.

A unsrä Zit duet er ihn zeige.
Jo, a dir, on jedem Tag.
Diän vu däm Wäg a niä abweiche,
a wämmer ä mol grad nimmi mag.

Dänn a bim Münster isches so,
vollendet ischs jo a no nit.
Mr isch doch ständig immer dro,
so gohts a dir, un d ondrä Lit.

Doch gib nit uf un nimm dr Zit,
schaff on dr wiä am Münsterbau.
Un isch di Wäg a no so wit,
ER hilft dr au, uf IHN vertrau!

Diä Zit kummt donn wus wird vollendet,
all Wirke do: in dir un Land.
Wenn Geist un Seel sich zu IHM wändet –
dänn alles kummt us SINER Hand.

Donn ärscht erstrahlt im wahre Glanz,
vollendet d Schöpfung, in de Pracht.
Dänn nur durch IHN wird alles ganz,
will s isch un blibt in SINER Macht.

 

© 2006 - alemannisch.de
Javascript Menu by Deluxe-Menu.com