Hermine
Schroff-Battenhausen: Ebe | Sophia Bauer:
Freundschaft | Marianne Heppner-Hirtler: Friähjohr |
Josef Wilhelm: Gedonke unterm alte Rebstock
Ebe
Hermine Schroff-Battenhausen
(aus: Mundart-Wettbewerb 2004 von BZ/SWR/MSG)
Häsch de
Johrgang fertig gsürpflet,
Chasch denn lang in Cheller go,
S Fässli kippe, umetrülle . . .
Findsch kan Tropfe meh devo.
All’s hät sini Zyt zum gnüsse,
Sigi’s d’ Liebi, seg’s de Wy,
Spörtle, gschäftle oder werche :
Wa verby isch, isch verby

Freundschaft
Sophia
Bauer
(aus: Mundart-Wettbewerb 2004 von BZ/SWR/MSG)
Was chasch Du
mir biete,
khei Strooß un khein Weg,
des was iis zemmebringt
isch en wacklige Steg.
Khei Vernunft wo
iis eint,
khei chindlichi Pflicht,
es git khei Verlange,
was het so e Gwicht?
Es isch e
Vertraue,
des lengt mir als Steg,
denn Freundschaft isch göttlich,
un Freund si de Weg.

Friähjohr
Marianne
Heppner-Hirtler
(aus: Mundart-Wettbewerb 2004 von BZ/SWR/MSG)
Dr Zitischdo
gumpt im Griesebäuim
un neschtlet si Näscht zwische d Nescht.
Alli Schessli zeige schu satti Brumm,
si drieje jetz ufs Bescht.
Un d Spatze
schälte: „Häpfidi – Gicksgäwili!“
uf dr Schnee, dr alt vu Färn.
Si bicke Ärbsli vu – me Land
un hän änander gärn.
Sogar dr
Graskorb g’schpirt dr Gluscht,
mecht nomol Blettli triwe.
Un uf dr Bärg, do schlage d Burscht,
bis wit ins Tal na, Schiwe.
Äui d
Oschterglocke hän ä Grattl,
si zeige sich im schenschte Staat.
Dr Himmel legt üs finer Side
ä Fiertigsgwand ums Sunnerad.
S klei Bächli pflädderet un gluckst.
Un dü, mit Riffe in dr Hoore,
schu alt un räß, un äneweg
bisch wider jung un buschper wore.

Gedonke unterm alte Rebstock.
Josef
Wilhelm
(aus: Mundart-Wettbewerb 2004 von BZ/SWR/MSG)
Wenn i so in dä
Rääwe hock
schwätz mit m alte Rääwestock
im ä Rebstück von üwwer 30 Johr
so erinnerts mi on d Jugendjohr.
I ha's gepflonzt un sitt dem pflegt,
gedungt un gschpritzt un allwil ghegt
un wie mich s jetzt schu drei Johrzehnt
mit guete Ernte het verwöhnt.
Es war ä Gääwe
un ä Nemme!
Jetz, üwwerkummt mi schiir ä Schämme,
gedenk ich doch des Stück zu rode
siih ich dänn Rebstock schu als Tode.
altershalber wie m r sait
un wil'r halt nimm so viel trait.
D’ bescht Qualität bringt zwar der Alte
nur d Menge konn r nimm mithalte.
Doch gits nit
Menge in Hüll un Fülle?
Ja was denn bloß isch unser Wille??
Wär do nit der Gedonke guet
was unserer Welt hit fehle duet ?!
Wäre nit au
Mensche mit Erfahrung un Wisse.
eiskalt ohne Gvissensbisse
eifach grodet un usegrisse ?
Produziert wurd
donn noch schneller
un allewiil noch mäh Üwwerfluß
un grad desdrum mueß jetzt seller
langbewährte Alte rus-
um wirtschaftlich mit"Erfolg" zu prahle
un die "Rodung" zu bezahle
...un wer hit no
isch do hänne
isch - vielicht morge - au schu - dänne !?
