Peter Reinhard: Hoimed |
Sudli Pudli: Rebfür |
Lucie Hirt: Hindeno ka Jede sage |
Gerlinde Marquardt: Dr (Ferie-) Proschbekt
Hoimed
Peter
Reinhard
(aus: Mundart-Wettbewerb 2004 von BZ/SWR/MSG)
Hoimed: bugglig
sin dia Wiese,
do, un au zum Waldrand na;
d’ Kindrschpiel dun so wit ganga,
wia ma d’ Glogge here ka.
D’ Sunneluft, es
Summe, Schwirra,
un dr Gschmack vum druckne Hei;
barfueß ibers Reisig schpringa:
s’ wird jo det koin Nagel sei!
Dia viele Bäch, dia gend en Fluß,
der schiaßt det in d’ Bode’see nei,
un git dr Wasserfee en Kuß -:
mueß des a kalti Liabi sei!
Rebfür
(Sudli Pudli))
(aus: Mundart-Wettbewerb 2004 von BZ/SWR/MSG)
Wil d'Rebe mönd
en Abstand ha,
Chunnt nie es Für im Rebberg a.
Usgno es Pärli wür sich do
Halt menschlich ä chli nöcher cho.
Gsächsch zwor kan Rauch und z'nacht kan Brand,
Doch ghörtisch balze umenand
Und zwee Rebhüehner s'Lebe gnüsse.
Wa witt ? Chasch nöd alls Wild verschüsse
Hindeno
ka Jede sage
Lucie
Hirth
(aus: Mundart-Wettbewerb 2004 von BZ/SWR/MSG)
S isch immer ebber do,
wo sait hindeno
er häb’s vorher scho gwißt wie's kunnt.
Nur het er's nit welle
andere verzelle.
Un wemeren frogt nochem Grund,
deno sait er verlege,
's isch numme gsi wege -
wegenem Gschwätz vu de Lit un Gespött,
wenn er ganz älleinig
tät sage si Meinig.
Ob er's ämend doch nit gwißt het?
Aber jetz hinteno
do wär er scho froh,
wenn er trotzem Gespött
frieher 's Mul ufgmacht hätt,
woner doch gwißt het wie's kunnt.
Dr
(Ferie-) Proschbekt
Gerlinde
Marquardt
(aus: Mundart-Wettbewerb 2004 von BZ/SWR/MSG)
Grad denk-i
-noch: i mueß mol nus!
Do fladdrt us dr Ziddung rus
ä farbiger Proschbekt;
fascht blibt mer jetzt dr Odem schtocke,
vun dem Hotel bisch ab dr Socke,
des Huus sieht us wie g' schleckt.
Witt usse-rum
schtehn lutter Baim,
i sieh schun, wiä-i drunter draim
im-e rusbutzte Tschobe;
ohni Maläschde d' Fiäß us-schtrecke
un gluddere im Marmorbecke
des wott i dann am Obe.
An so-me Bolle
uf'em Disch,
vun däm jo kum ebbs haimig isch,
dät i am liebschte bibble.
Min Surkrutthafe mit dr Griewe
kam-mer vun mir us gschtohle bliewe,
un au min schwieners Rippli.
Jetz kribbelts
nomeh in dr Händ
Im Muhl lauft an dr Backewänd
mer d' Schputzig nuf un runter;
grad pfupf're dät's mi, d' Koffer z' hole,
mit mine Fimfer, ganz verschtohle
schlich-i dann d' Schtapfle nunter.
I guck uf d' Koschte... un merk schnell,
kei Uspfuuse git's im Hotel,
s' Iangt nit emol für s' Bade;
drum loss-i d' Bain derheim rumhänke
un biß ä Moggl us'm Rämbä
vun minem Schleckliflade.
