Ulrike Ebert: staub schnuppe |
Erna Sonner: Ä Door |
Ida Preusch-Müller: Mängg Wetter het mi
gno | Helene Zapf-Beydeck:
Goldene Hochzeit
staub schnuppe
Ulrike Ebert
(aus: im handchehrum)
de friehlig
niest mer
e huffe blieteschtaub
in s huus
levatglascht oder saharasand
helfdergott
wie verhext
vom goldegäle schimmer
umme scheese
mit em schnuuderlumpe
mit em putzlumpe
e teufel
losst sich seh
Ä Door
Erna Sonner
(aus: weleweg selleweg, Alemannische Anthologie)
Ä Door
un ä Schlissel
uff eimol ä Schdilli
wu dr fascht griffe kasch
dü weisch
daß d Ärde sich widderdrillt
un einewäg
ischs schdill in dir
Baim Gras Kieselschdeinli
feschdi dunkli Grabschdei
rundi weichi Sandschdei
fremdi Böächschdabe
un Nämme
wu dr nur vum vrzelle kennsch
1940
un dänno?
s wär doch gnöä Blatz
zum Läbe
un zum Schdärbe gsi
in dir ischs schdill
zöä Schdaub verriesele
deä alde Schdei
vrdeckt vum weiche Äpeideppech
Sunnewirbili vrschdraie d Some
d Kenigskerze schdrecke sich
un in dir ischs ganz schdill
well dr weisch
dur d Gwalt
gehn soviel Läbensdraim vrlore
wänn mir des jetz vrgässe
bliebe ällei
nur no
d Nämme im Schdei
(Gedanke bim Vrwiile uffem jüdische Friedhof in
Eichstetten)
Mängg Wetter het mi gno -
Ida Preusch-Müller
(aus: Alles Haimet isch dy Lied)
Der Wind waiht d Lärchenäscht
im Garte her un hi;
es isch mer, wennis bschau,
so seig my Lebe gsi.
Mängg Wetter het mi gno,
un Wind un Sturm hän gwaiht,
un hän mi Johr um Johr
wie d Äscht im Wirbel draiht.
Der Dolder biegt un buckt
sich unterem Wetter wohl,
der Stamm, gottlob, stoht fescht,
isch no nit morsch un hohl.
Was wirblet un sich biegt,
isch numme s Drum un Dra,
un fescht stoht, wie der Stamm,
das, was i in mer ha.
Goldene Hochzeit
Helene Zapf-Beydeck
(aus: Feldblueme)
Zwei Sterne stöhn am Himmel
In ihrem güldene Schy
Und lüchte still uf d' Erde. -
Was chönnt echt schöner sy?
Zwei Rose glüehn im Garte
So goldig wie der Wy
Und trage Silber-Perle. -
Was chönnt echt schöner sy?
Zwei Wulche ziehn im Blaue,
Hoch über Berg und Rhy
Uf d' Wander-Fahrt in d' Witti. -
Was chönnt echt schöner sy?
Zwei Mensche göhn selbander
Im Lebes-Obe-Schy
In Liebi, Treu' und Glaube. -
Und nüt cha schöner sy!
