Günther Wenk: s
Weizefeld | Oskar Mangold: Zur
Hochzit | Hans Matt-Willmatt: Im
Obedrot | Hanspeter Wieland:
Philippinen
s Weizefeld
Günther Wenk
(aus: E goldig Nüteli)
Ich lueg in s Weizefeld
do fallt mir uf:
E Biispil für die Welt
au ich bi druf.
Ich lueg mir d Ähri a,
me siht s gar gnau,
do het s die volle gha,
die andere au.
Die volle hänge schwer
im Bode zue.
Die, wo so liicht un leer,
hän obe z tue.
Ich chumm in s Rätsle drii,
frog allbot neu:
Wie mag s bii mir mol sii,
Frucht oder Spreu?
Ich lueg in s Weizefeld
un freu mi dra.
s isch weger nit schlecht bstellt!
Darf Hoffnig ha.
Zur Hochzit
Oskar Mangold
(aus: Freu di doch)
Packe 's a
's wird g'linge
hän Muet,
wäre 's zwinge.
Hän Liebi
Vertraue,
duen gründe
un baue
uf Gott
un eu zwei.
No wird 's go
wenn au
nit grad ganz
vun allei!
Im Obedrot
Hans Matt-Willmatt
(aus: Witz und Schnitz vom Hotzenwald)
D' Sunne goht nidsi,
de Dag vergoht,
im Wulchebett lit si,
im Obedrot.
De Dag isch vergange,
haimli chunnt d` Nacht,
e haimli Blange
in mir verwacht.
Verwacht sin d' Schternli,
's Heimweh in mir,
's blanget in d' Ferni
's Heimweh noch dir.
Philippinen
Hanspeter Wieland
(aus: Schineggler)
Uf de Philippine
monn do hotts dänn Palme
monn Palme hotts do!
Kokosniß! Ganze Aalage
Din hontse zähmti Affe
Diä jucket a de Palme nuf
un langet a de Niß rum du do
staunsch - nu a de riife
Diä wisset wa riif isch!
Diä munnts dänn äbi keie
Un wenn se onn Bomm fertig honn
dänn rennets uf en neie
Zum Loh hocketese ane
im Krois scho
giits Banane
So isches dirt!
