Brigitte Neidig: Krankhede, adjee |
Richard Gäng: Salz un Brot un Wi |
Rolf Ketterer: Richtum |
Johanna Plähn: Fuchzig
Krankhede, adjee!
Brigitte Neidig
(aus: Jahrbuch 2006 der „Ortenau“)
Alle Hänneschiss duen mi Breschde blooge,
vum Kopf naazues bis unde an diä Zeh,
e huffe, kaan se bal nit zeehle, uuglooge,
emol kräägs i rum mid Gichder oddr Schädelweh.
Pilverle, Pille, Drepfli, Salbe
wurks i naa oddr schmier mi ii;
d’Chemie, wu drinn isch, hilft allethalbe,
numme froog i, kaans au uhni sii?
Vum Großle haw-i e Biichli bekumme,
voll mid Rootschläg, e ganzi Liddenai,
habb se ussprobiert un au gnumme,
Huusmiddele vu frii-eger, eiwandfrei.
Heschs s Ranzepfiffe oddr s Grimme
naijsch zerschd e Säckli uss Linneduech,
heiß un dämpfig, dess mueß schdimme,
gisch Erdepfel im Säckli uff de Buch.
Isch mer naakeijt, uff e Knoche druff,
un s Glänk isch heiß un gschwolle,
uss Bibileskääs legd mer e Wiggel uff,
d’Hitz gehd wägg un wägg isch au de Bolle.
E grusige Kumedi isch de Hoorussfall,
e Lackaff kaan dess nit vrkrafde,
aabrii-ehdi Sängessle helfe-m ball,
deno, wänn d’Brii-eh am Deets duet hafde.
Will mr Hueschdesaft selwer fabriziere,
nimmt mr e schwarzr Reddig un Kandis dezue,
usshehle, s Zickerle nii, deno de Saft probiere,
noch-eme Wiili worgst mr nimmi un hett sinni Rueh.
Duet mr emol näwe de Kapp dabbe,
wiil ainem d’Suuchd aarg maldrediert,
ain in haißem Schwiineschmalz gedunkder Labbe
kummt uff d’Bruschd un de Beller isch ball
usskuriert.
Isch bi de Suuchd au noch de Hals entzunde,
brii-eht mr uss Salbei mid Wassr e Sued,
domid gurgelt mr alli halwi Schdunde,
bis ainem kehrig isch un de Hals widdr gued.
Hett mr Fii-ewer, e Aise oddr andri Maleschde
helfe Laimewiggel, Haibluemedämpf un noch meh,
sitewiis gits im Biichli Rootschläg, allerbeschde,
draa glauwe muesch noch, deno duets ball nimmi weh.
Salz un Brot un Wi
Richard Gäng
(aus: De Sunntigmorge)
Salz un Brot un Wi
schenkchet scho sit alte Zite
d Alemanne do am Rhi
ihne erste, liebste Lüte.
Salz isch Erdechraft,
git de Gu im ganze Esse. -
Blib so früsch im Bodesaft
chernig, gsund bi Ernst und Spässe!
Brot, e herrli Gschenkch!
I de Chilche und im Cheller
s Wichtigst, s Heiligst! O drum lenkch
grecht en Teil uf jede Teller!
Wi isch Sunnegluet,
Für und Geist us Ebigkcheite,
bringt is Liebi, Lust und Muet,
immer söll er di bigleite!
Salz und Brot und Wi,
üsre Heimet besti Gobe,
bringet mir dir, groß und chli,
wüschet Sege dri vo obe.
Riichtum
Rolf Ketterer
(aus: Die stilli Gwalt)
Mir ghört dr Wald un d Fälder
un d Bärg sin mi un s Daal.
Bruuch dozue keini Gälder.
Mir ghöre alli Madde
un d Räbe un dr Rhy
un s Liecht isch mi un d Schadde.
Mir ghöre alli Dierli
un s Vieh dört uff der Weid
un d Chirsi, d Öpfel, d Biirli.
Un liig i in re Madde,
dann ghört dr Himmel mir
un d Wülchli dört, wie Wadde.
Dofür bruuch ich kei Titel
für Bsitz un Eigetum.
Bruuch nur mi Aug als Mittel.
Es ghört, o Fründ, au alles dir,
die ganzi schöni Wällt.
Vergiss nur Niid un Giir.
s isch d Schöpfig, s isch für alli gnueg.
Mach dini Auge uff
un lueg.
Fuchzig
Johanna Plähn
(aus: Kumm, mir gond um d Insel)
Du frogsch - wie fühlsch di Guede,
bisch au scho übern Fuchzger nieber?
I sag der - ganz andersch,
wie mit zwanzge gmoint, i müeßt mi füehle.
Me schaut z`rück uf fehlerhafts Graffel,
was isch bliebe vo de durchstapfte Johr?
Was hebt oin, was kahsch rette
für die Tag mit de graue Hor?
's moischt isch verwirblet im Pflichtestrudel.
Was leucht und strahlt bis heit,
sin guete Gfüehl us dere Zeit,
wo me mim Lebe gspielt, als wär's a Ewigkeit.
Glasse, z'friede und ohne die Angscht,
a Lebe gradus und echt,
net die verkrampft Duckerei,
so wär mer's etzd scho recht.
Irgend ebbes suech i, send's Schwätzle, Gspräch -
oder a Lob, a Lieb gar en Glaube?
Ebbes isch mer verlore gange,
des kah i net kaufe, no ebber abstaube.
