Martin Winterhalter:
Zum neije Johr | August Ganther:
V'rständiga | Hans Martin
Grüninger: Der heimeligste Ort
Zum neije Johr
Martin Winterhalter
Á Liächt bi Dunkelheit
á Mánsch wu ebbis Liäbs dir sait
fir d`Tráne á drugges Daschedüech
in Einsamkeit á liäwer Bsüech
in Kranket Müet un Züeversicht
in gsunde Dage Lust uff d`Pflicht
bi Ärger allewiil gnüe Humor
á Schutzángel in jedre Gfohr
gege dr Zittgeist á Profil
vor em Aug á lohnends Ziil
jeder Dag dii dágligs Brot
á güeder Hálfer in der Not
am Kritzwág Hilf vum Heilge Geist
á Gscháftsfreijnd wu nur ährlig heischt
an jedem Bliämli noch á Freid
á Sunnestrahl im ärgschde Leid
á offes Ohr fir jedi Bitt
Gottes Ságe jeder Zitt
Zfriideheit scheen Stick fir Stick--
Mir winsche zum neije Johr viil G l i c k
V'rständiga
August Ganther
(aus: Silwerdischtle us em Schwarzwald)
Franzosa, nowli Lüttli, wuhne
E Woche drei ball in d'r Krune.
O, 's gfallt ne sölli uf em Wald!
Bloß mit em Schwätze habbert's halt.
Dütsch kinne si no nit e Schnok.
Des isch e G'wurgs als un e G'frog!
Un 's Krunewirts v'rstihn französisch
Grad wia ne Wasserschapf chinesisch.
Do brucht's als g'hörig Rueß un Salz,
Bis dia enand begriffe-n als.
Doch d' Wirdi un d' Madam, dia bleich,
Dia kumme-n allewil als z' Streich.
's Verständiga, des hen sie los;
Do drinne sin sie meh as groß.
Gescht z'owed hen sie Brodis g'ha;
D Französi, selli luegt en a.
Sie het dem Brodis nit recht traut;
Sie stupft dra rum un schmeckt und kaut.
Sie düdet druf un lacht so schlau
Un piepst: "Sein wohl miau, miau?"
"Oh, nei," het d' Wirdi z' Antwort gä,
"Nix, nix miau, - mäh, mäh, - mäh, mäh!"
Der heimeligste Ort
Hans Martin Grüninger
(aus: Alemannische und hochdeutsche Gedichte)
De heimligst Ort im
Schwarzwald kennt
Nu ich und ein.
Ihr chönnet sueche, wie ner wönd;
Es findt en kein.
E Bächlirieslet
über d' Stei;
Drin gumpet d' Fisch.
Mairiesli blüeihet uf em Rai
Und Veieli frisch.
Und 's Zisli baut
si Nest am Platz
Im Erlehag.
Dört hät mer gsait min liebe Schatz,
Daß er mich mag.
