| |
|
Christa Heimann-Buß:
Wiehnachtswunsch | Heidi
Knoblich: Chötzerig | Elfriede
Kastner: Ällei
Wiehnachtswunsch
Christa
Heimann-Buß
(aus:
Sternezit)
Wenn's
Wiehnacht würd in Stadt un Land
no
gib im Nächste dini Hand
un
heb si fest un denk all dra:
's
muess jede Mensch e Nochber ha!
E
guete Nochber isch viel wert,
denn
jede Mensch uf dere Erd
bruucht
hützuetags no meh un meh,
e
Fründ, wo ihm tuet Liebi geh.
I
denk wohl, 's isch für alli 's Best:
tüent
Lieb verschenke zue dem Fest!
Die
breit sich us, grad wie n e Füür,
kei
Gschenkli, sei's au no so tüür,
cha
do degege anestoh.
Löhnt
d' Liebi brenne, liechterloh!
Es
kriegt e Mängge neue Muet,
wenn
die au 's Johr dur wuch're tuet.
Chötzerig
Heidi
Knoblich
(aus:
Un d Welt hät liislig gschnuuft ...)
Mir
isch es hüt so chötzerig,
mir
isch es hüt so schlecht!
Min
Mage sait: "Bisch selber Schuld!"
Min
Chopf sait: "S gschiht der Recht!"
Well
s Suchrut mit em Springerli
nit
gern go tanze goht,
un
s Schüfeli vom Leckerli
gwiß
au nüt wüsse wott.
Mir
isch es hüt so chötzerig,
un
s gütterlet un druckt.
Min
Mage frogt: "Was hämmer no?"
Min
Chopf sait: "Bisch verruckt!"
Ällei
Elfriede
Kastner
(aus:
Um mi umme)
E
jede mensch chunnt an e Punkt,
do
isch r ganz ällei,
cha
niemer froge, wie s ihn dunkt,
siht
r nit us em Gai.
Un
keiner hilft em derdur,
er
mueß für sich entscheide,
un
numme n er findet sii Spur
dur
Berg un Tal uf d Weide
|
|
