Alban Spitz:
Dänk dra |
Ida Preusch-Müller: E Liebi blybt |
Gerhard Jung: Vor ere Sanduhr
Dänk dra
Alban Spitz
Gwüüß,
mä mueß läebe,
aber au Mänsch drbi bliibe,
mä darf s chratze und raggere
it übertriibe.
Ä Hüüchli,
ä Rüüchli,
und s isch alles verbei
und mänggs isch drno
ainerlei ...
E Liebi blybt
Ida Preusch-Müller
S isch gsi, wie wenn e Saite
springt,
e Huuch verwaiht, e Ton verklingt.
E weltverwundet Herz stoht still,
e müedi Seel in Fride will.
Dy letschte Blick isch wyt
- scho wyt,
dy chalti Hand in myner lit.
i bhalt dy Wort im Herzen inn:
"Gell, aß mer bynenander sin --"
Im Schmerze löscht e Leben
us,
e Mensch goht us em stille Huus.
E Liib verwest, e Blueme trybt,
e Herz trait schwer, e Liebi blybt.
(Meinem
Mann, gestorben 1953)
Vor ere Sanduhr
Gerhard Jung
Du traisch dii Zit in Diinre Hand
un s Lebe lauft dädur wie Sand:
E Chörnli Freud,
e Chörnli Leid.
Weiß ein, wenn s letzti abegheit?
Heb s Zitmäß fest, un dank. Un denk:
s letzt Chorn im Glas isch no ne Gschenk.
Leb jedi Stund vum Leben uus,
no segne Gott
di un dii Huus!
Denk allewiil mit Wille dra,
aß jedi Stund di letzt sii cha.
Un sorg im Glück
wie in de Not,
aß dir kei Chorn verlore goht.
