|
Einen zweiten Preis erhielt die
Klasse 6c der
Montfort-Realschule in Zell im Wiesental
unter Anleitung der Lehrerin Dorothee Lederer für
ihre „Ding-Fable uff alemannisch“. Hier zwei Textproben:
S`Bladd und de Schdifd
Lit en Schdifd uf em Disch un jommad: „Imma i, jez soll i scho
wida a Fabel schribe, un´s fallt ma aifach nit me ieh, was soll
i nur mache?“
„Du jommasch?“, saids Bladd, i muss doch de ganze Schießdreck
usshalde, wo du uf mi druf schribs, un i cha mi garid wehre.“
„Schießdreck????? Heißt des, dass alles, was i bis jez gschriebe
ha, nur Chäs war?“, schreid de Schdifd.
Do saids Bladd ganz vorwurfsvoll: „Ha, de hedsch di scho ab un
zu eweng me aschdränge chönne, find i. Aber Babier isch hald
geduldig, gell!“
„Was soll ma jez mache, min Chopf isch leer!“, said de Schdifd.
„Weisch was“, ruefds Bladd, „i han`s . Idee han i immer gnueg,
nur schriiebe chan i it. Do muesch du mir helfe.“
De Schdifd isch glücklich un zemme lege sie los. „Dini Idee un
mini Tinde. Mir zwei sin´s perfekte Team!“
Un de Moral vo däre Gschicht:
„Zäme sima schdark!“
Thea
An VW Chäfer und an VW–Beatle
Uff ner Audobahnraschdstädde hän sich än VW-Chäfer un än VW
Beatle troffe.
De Beatle hätt gli was zum Meckere gha, er hätt zum Chäfer gsait:
„Was bisch denn du für ä alt Audo, du bisch doch gar nümmi
schdroßedaugflich, lueg dir mol diene Felge ah! Total
verroschdet un verchratzt.“
De Chäfer war stinksauer un hätt gandwortet: „Du chunsch doch us
de Audofabrig, aber I bin us Liebi zemmegschruubt.“
„Schwätz it“, said de Beatle, du bisch bschtimmt cheini 1000 €
me wert, „i bin nagelneu un hab 25 000 € choschded.“
De Chäfer lacht in sich ihne un said: „Du irrsch di gwaldig, I
bin än Oldi un bin wahrschienlich gnauso oder gar no me wert wie
du, un bevor I´s vergiss, bi mir muess ma keine Stühre me
zahle.“
Blötzlich chunnt de Bsitzer vom Beatle dehär un siehd nebe siem
Audo des Chäfermodell sto.
Sieni Auge fange z´glänze a un er striecht mit de Hand über de
Chäfer.
Er denkt: „So ä schen Audo hätt mien Oba au maol ka.“
Er dreht sich zu siem Beatle um, stiegt ih un sait: „In 30 Johr
bisch du au so än Oldie, wie de Chäfer nebe dra, sell isch doch
cool, hä !“
Un was lehre mer drus?
„Au neue Sache werde mol alt!“
Adrian
D´Sense und d´Rasemaier
Ä Sense und ä richtig guede Rasemaier sin in em Gardehüsli
gschdande. S war lang ruhig zwische ne, doch dann hän sie afange
schtride. D´Rasemaier hät glangwielt gfrogt: „Wie alt bisch denn
scho?“ „I bin 5o Johr alt!“, war´d Antwort fo d´Sense.
Do druf d´Rasemaier: „So ä aldi Sense taugt jo garnit, i und
mini Brüder sin die beschde Rasemaier überhaubt. Mir sin liecht,
chlei und s isch nit so aschdrengend zum Maie.“ „So, so und wer
isch billiger, i oder du? I nadürlich, i hab nur 19 Mark choscht
und du 12o Euro. Userdem bin i chleiner als du und i bruch kei
Strom.“
In dem Moment isch Düre uffgfloge und de Gärtner isch ihne cho
und hät die aldi Sense usegholt. De Rasemaier isch schtingig
worde, doch d´Sense war glücklich, weil sie usse hät dörfe und
gschärft worde isch.
Un was lehre mer drus?
„Denk nie du bisch bessa, nur weil du schöner bisch.“
Luca
|