|
Wettbewerb "Mache mit - s git ebbis z gwinne" |
Luter gueti Iifäll
Do hen mir großi Auge gmacht. So
viel gueti un scheeni Gschichte un Gedichtli sin
iigschickt wore, wo mir im Schwaben-Heftli (2/2009)
ufgforderet hen: Mache mit, s git ebbis z gwinne! 23
Iisendunge hemmer kriägt un d Wahl isch tatsächlich
so schwer gsi, dass es eifach nit meglich gsi isch,
z sage, der oder selli isch jetz de oder diä Bescht.
D Inge Tenz het sich diä Beiträg au gnau agluegt un
mer sin uns einig wore, dass zwei Drittel vu de
Iisendunge sehr guet beschriebe hen, was in de Kepf
vu dene zwei Kinder meglicherwiis vorgange isch oder
wiä d Situation um des Gschwischterpärli isch, wu so
ernscht in d Kamera luegt. Vieli hen diä zwei driber
sinniere lo, wiä sie do vu de Erwachsene vor de
Fotograf anigstellt wore sin. Anderi hen gar e
trürigi Gschicht vu vewaiste Kinder vezellt, wu jetz
in d Fremdi miän.
Mir kinne unmeglich alli in dem Heftli abdrucke,
aber im Internet kinne sie unter
als PDF
rabglade un nochglese were.
Die abdruckte Gschichtli sin do:
De Klei am Bändel
von Ingrid Lüderitz, Lahr
Jetzt mueß ich mich au noch mit
minere große Schweschter fotografiere lehn. So kenne
alli sähne, wie mich diä am Bändel het. Mir hän sie
so e kleini Tasch gän, dodezue noch um de Hals. So
sieht jeder glich, dass ich noch e Kinderschiäler
bin. Sie natierlig het e grossi miteme Hänkel dran.
Die kann sie fescht in d’ Händ nämme – grad eso wie
mich. Ich mueß mr iwerlege, was ich-e-re fir e
Streich spiele kennt. Ich weiß schu: de nächscht
Frosch, wu ich fang, leg ich ihre ins Bett. Die wurd
's ganz Hüs zsämme schreie, wenn sie an des kalt
Freschli kummt! Awer deno sait sie’s widder de
Muetter oder im Vatter – un ich bikumm defir eini „vun
de fertige“. Nei, des isch-es mir nit de wert. –
Immer ich mueß dene Klei am Bändel han. Langt’s nit,
dass ich ne hiäte mueß. Jetzt mache sie au noch e
Bild vun uns. Jeder, wu des sieht, wurd lache iwer
mich als Kindsmagd. Äneweg – awer lache due ich uf
dem Foto nit. Grad z’leid! Er lacht jo au nit.
Viellicht isch es ihm au nit so rächt, dass er
fotografiert wurd mit de große Schweschter. Wenn des
mol ebber bschaut, wu ihm wichtig isch – als junger
Kerli in spätere Johr – mei, do wurd der sich
geniere! Also, jetzt bring ich 'ne halt in d’
Kinderschuel, no hab ich widder e weng Rueh vor-em.
Ewig wurd er jo nit so klei bliewe. Deno bruch ich
nimmi uf ne ufpasse. Biss ich halt nomol in dene
süre Epfel!
De Geburtstagsgrueß
von Karl Bosch, Stockach
Wa monschd Josefle? Gommer etz zu
de Gotte?
D`Mamme hot doch gseit, mir solled ere schää zum
Geburtstag grateliere und solled ere au e nett`s
G`schenkli bringe.
Und denn hot si uns herg`richt, s`G`sicht gwäscht
und d`Hoor g`strählet und etz?
Etz sottet mr go goh! Hä, wa monschd?
E Foto will d`Mamme no mache bevor mr gond.
Also guet, stand schää grad naa und lueg gradaus,
ob`s Vegele usem Fotapparat usekunnt!
Also guet, kumm, etz gommer!
Usstrixt!
von Paul Richter, Lenzkirch
Also, sell isch so gsi:
De Babbe het sich mit sinem Foto vor uns aane
gstellt un gsait: "D Mamme het eich hitt eso schää
aaglegt, drum mecht ii e Bildli vu eich beide mache.
Bärbele, du nimmsch jetz de Pirmin bi de Hand un
drno knips i eich doo, vor de Huusdüür."
Sell het mir aber ieberhaupt nit basst un i han
gmuulet: "I mecht aber, dass mir do nab uff d Stääge
stöhn!"
"Jo, vu mir uus," het de Babbe gsait un mir sin uff
d Stääge nab gstande. Jetz han i guet uffbasst un
wiä de Babbe in sell Fenschderli vo sinere Box
ieniglueget un grad s Hebeli het nabdrugge welle,
bin i ganz gschwind ei Stäägetritt wieder uffegumbet,
- un scho het r knipst ghett, aber halt z spoot.
Jetz simmer uff dem Bildli gliich groß, s Bärbeli un
ii! Un sell basst!
E freindlige Grueß vom Pirmin